Brjálaður mánudagur með aröbum eða öpum

Mánudagurinn rann upp grár og lítið geðslegur. Spáði reyndar sólarglætu er liði á daginn en sú hefur ekki látið sjá sig enn. Það gerðu arabarnir aftur þa móti. Ég skipti bekknum mínum upp í dag, eins og venja er á mánudögum, og forfallakennari tók við þriðjungi barnanna. Það voru að mestu arabar sem mig langaði mest af öllu að kalla arapa í dag. Einnig var eina rússnenska stúlku að finna í hópnum sem og tvær stúlkur frá Makedóníu og pilt frá Albaníu. Þessi kokteill virkaði ekki vel. Er um 30 mínútur voru liðnar kom forfallakennarinn, með grátstafinn í kverkunum og bað mig um hjálp. Fjórir arabar, þrjár stúlkur og einn drengur, hegðuðu sér með þeim hætti að ætla mætti að þeir hefðu ummyndast í öskurapa. Vesalings forfallakennarinn, sem átti að fræða þau stærðfræði, sagði sínar farir ekki sléttar. Stúlkurnar létu öllum illum látu og rifu verkefnin sem þeim voru fengin og skemmtu sér svo við að niðurlægja aðra nemendur í hópnum, sem ekki eru muslimar, með dyggum stuðningi arabadrengsins. Hann var ekki svona sá sem Björk söng um hér um árið.

Hvað um það. Ég snaraði mér snöfurmannlega inn í “grúppurúmið” eins og það heitir hér og talaði yfir hausamótunum á hjörðinni. Stúlkurnar, tvær af þeim a.m.k. voru snöggar að svara og sögðust ekki hafa gert svo mikið. En viðurkenndu þó að þær hefðu haft svolítið hátt. En sóru og sárt við lögðu að þær hefðu ekki látið illa á einn eða annan hátt og gert allt sem þær voru beðnar um. Auðvitað vissi ég að þetta var haugalygi hjá þeim svo ég beitti bragðinu sem ég veit að kemur verst við muslimana. Spurði þær einfaldlega hvort engalarnir á öxlum þeirra gætu staðfest það sem þær sögðu. Englarnir passa nefninlega upp á að börn og fullorðnir hegði sér eftir kóraninum. Þá kom babb í bátinn og þær hófu að draga úr fullyrðingum sínum um sakleysi af áburði forfallakennarans. Ég lét náttúrulega kné fylgja kviði og sagði þeim það að nú nennti ég ekki lengur að tala við foreldra þeirra því það hefði hvort sem er ekkert að segja en ætlaði þess í stað að rölta niður í moskuna þeirra, í Urtugötunni, og spjalla við kennarann þeirra þar, sem lætur þær lesa kóranin þrjá tíma á dag, og segja honum hvernig þær höguðu sér í skólanum og hvort hegðun þeirra væri í samræmi við það sem vænta mætti muslimskum börnum.

Þetta dugði og vel það. Þær fóru báðar að hágráta og arabadrengurinn varð skömmustulegri en ég hef séð hann áður. En ofan á allt annað byrjaði forfallakennarinn að gráta á nýjan leik og þarna grétu þær sem vel samæft tríó og hættu ekki fyrr en ég lofaði að ég myndi ekki kjafta frá í moskunni.

Advertisements
Explore posts in the same categories: Sögur úr skólanum

3 Comments on “Brjálaður mánudagur með aröbum eða öpum”

  1. Sigurður Arnarson Says:

    Nú þekki ég þig!

  2. Lára Says:

    Ekki er ég viss um að börn hérna á Akureyri myndu hirða nokkuð um það ef þeim væri ógnað með séra Svavari í Akureyrarkirkju eða séra Arnaldi í Glerárkirkju. Spurning hvort yfirleitt nokkuð sé nógu ógnandi til að það gæti fengið börn til að sitja kyrr og læra stærðfræði. Þá er spurning hvort að englar hefðu nokkur embætti í þeim efnum. Ég held að Arnaldur og Svavar þurfi að taka sig á í starfi;-)

  3. gudni Says:

    Við ættum kanski að reyna að koma þeim á námskeið í Urtugötunni. Ég veit að hann hefur töluvert að segja imamin þar í uppeldi barnanna. En hvort það er til góðs eða ekki læt ég algerlega liggja milli hlutanna


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: