Át þumalfingurinn eftir slagsmál

Eftir mikil veisluhöld lenti tveim mönnum á þrítugs aldri all hastalega saman svo úr varð blóðugur bardagi. Sá yngri, sem var 23 ára, hefur sennilega mátt sín eitthvað minna enn sá eldri sem var 24 ára því hann beit af mótherja sínum þumalfingurinn. Við það æstist sá eldri allur upp og kíldi úr þeim yngri flestar tennurnar áður en yfir lauk.

Að sjálfsögðu var lögreglan kölluð til og flutti hún áflogahundana á næsta sjúkrahús. En áður en þangað var haldið var leitað logandi ljósi af þumalfingri þess eldri sem ekki fannst. Þar með var öll von læknanna úti um að geta grætt stubbinn við það sem eftir var af höndinni.

En hvað varð þá um fingurinn. Jú. Sá yngri át hann. Tvær tilgátur eru um af hverju fingurinn hafnaði í maga unga mannsins. Önnur er sú að hungrið hafi rekið hann til éta fingurinn. Hin er sú að sá eldri hafi einfaldlega gefið þeim yngri svo hressilega á kjaftinn að hafi ekki náð að hrækja út úr sér puttanum áður en höggið hitti hann. Sé sú tilgáta rétt má með sanni segja að sá eldri hafi hreinlega geirneglt sinn eigin þumalfingur ofan í andstæðing sinn.

Fá sér drátt á teinunum

Verdal er byggðarlag í Norður Þrændarlögum sem þekktur er fyrir marga lottó-milljónamæringa. En nú hafa þeir unnið sér fleira til frægðar en að vinna lottóinu. Veisluhöld íbúanna eru nefninlega farin að vekja verulega athygli. Sérstaklega hjá starfsfólki járnbrautanna. Svo sagði í svæðissjónvarp NRK í fylkinu.

Þannig er nefninlega mál með vexti að nú er það í tísku hjá Verdælingum, er þeir slá upp veislum, að drífa sig út og njóta ásta á járnbrautarteinunum. Og þeir eru ekkert að fara í felur með athafnir sínar á teinunum því þegar þeir halda almennileg partý láta þeir setja auglýsingu upp í kaffstofu lestarstjóranna í Þrándheimi þar sem þeir vara þá við fólki sem kynni að eðla sig á teinunum þegar lestin á leið hjá. Auglýsingin hljóðar svo; “Veilsa í Verdal. Akið varlega.”

Reyndar vill bæjarstjórinn í Verdal ekki kannast við þetta athæfi bæjarbúa en Arvid Bårdstu, hjá járnbrautunum, segir að lestarstjórarnir séu með hjartað í hálsinum þegar þeir eigi leið um Verdal um helgar.

Bårdstu segir að athæfi íbúanna í bænum geti leitt til hörmulegra slysa og það sé ekki bara að fólk sé að eðla sig á teinunum heldur beri bæjarbúar litla virðingu fyrir öryggishliðunum við teinana. Fólk vaði yfir þó bæði hliðið sé lokað og rauðaljósið blasi við vegfarendum. “Jafnvel ömmur með smábörn í vögnum æða yfir teinana þó lestin sé á næsta leiti.”

Kanski sannast hér hið fornkveðna að margur verður af aurum api.

Einfalt að skera þig í búta..

“Foreldrar mínir sögðu það hreint út að það væri einfalt að skera mig í búta og bjarga þar með æru ættarinnar ef ég neitaði að giftast ættingja, frá Pakistan, sem þeir vildu að ég giftist”.

Svo segir 18 ára gömul stúlka frá Pakistan sem neitaði að samþykkja ráðahag foreldra sinna. Stúlkan kærði “að sjálfsögðu” foreldra sína til lögreglunnar og braut þar með allar brýr sem tengja hana og fjölskylduna að baki sér. Hún er réttdræp, í augum föður og bræðra, hvar sem til hennar næst Nú hefur lögreglan í Ósló gert foreldrunum að halda sig í hæfilegri fjarlægð frá dóttur sinni þar sem líf hennar sé í hættu umgangist þau stúlkuna.

Muslimskar smástelpur umskornar

Tvær glaðar frá Sómalíu

Fyrir nokkrum árum síðan afhjúpaði TV2 í Noregi hvernig muslimskar smástelpur voru fluttar úr landi og umskornar í upprunalöndum sínum. Þetta átti sér einkum stað með stúlkur frá Sómalíu og Eþíjópíu.

Umskurður á stúlkubörnum er algerlega bannaður í Noregi enda tala Norðmenn um að kynfæri stúlknanna séu limlest með umskurði. Og limlestingar eru náttútlega bannaðar í konungsríkinu sem og í lýðveldi Ólafs Ragnars.

Tilgangurinn með umskurðinum er sá að eyðileggja kynnautn konunnar þegar hún kemst á giftingaraldurinn sem er öllu lægri hjá þessum stúlkum en hjá þeim íslensku eða norsku. Þar með var líka búið að lækka áhættuna á að konurnar héldu framhjá eiginmönnum sínum og stofnuðu þar með æru ættarinnar í hættu.

Eftir sjónvarpsþættina og umræðuna í kjölfar þeirra gerði ríkistjórnin foreldrum erfiðara fyrir með að láta umskera kornungar dætur sínar. Aðferðin var sú að þegar foreldrar og dætur komu úr heimsókn frá upprunalöndunum tóku kvensjúkdómalæknar á móti þeim á flugvellinum og skoðuðu hvort finna mætti verksummerki á börnunum eftir umskurð. Einnig var þeim gert að koma með börnin reglulega í læknisskoðun þar sem kíkt var á kynfæri þeirra.

En Afríkanarnir eru klókari en margur hyggur. Í stað þess að flytja litlu stúlkurnar, gjarnan á öðru til ellefta ári, til Eþjópíu eða Sómalíu flytja þeir umskurðarlæknanna til Noregs. Til eru farand-umskurðarlæknar sem þvælast mikið um Danmörku og t.d Frakkland og umskera börnin.

Finn Abrahamsen, yfirlögregluþjónni í Ósló, staðfesti við Dagsavisen að lögreglan hefði fengið nokkrar ábendingar um þessa ólöglegu starfsemi. Hann sagði að nú þegar væri lögreglan byrjuð að rannsaka tvö mál þar sem grunur leikur á að foreldrar hafi látið umskera dætur sínar inni á heimilum sínum.

Abrahamsen segir að mjög erfitt geti reynst að rannsaka svona mál m.a. vegna þess hve sómölsku og eþíjópísku samfélögin eru lokuð utanaðkomandi.

Grænmetisbúiðn góða
Get sem dæmi um lokað sómalskt samfélag nefnt að við hliðina á skólanum mínum er sómölsk moska í kjallara við Þrándheimsveginn. Tvisvar hef ég verið að taka myndir fyrir utan moskuna, af svokallaðri innflytjendabúð. Það eru nefnilega svo litríkar og fallegar grænmetisútstillingarnar þeirra á gangstéttinni. Í bæði skiptin hafa sómalir komið og hótað mér barsmíðum hætti ég ekki myndatökunni. Í seinna skiptið kom sjálfur imamen og hótaði að kæra mig til lögreglunnar. Þá kom ég með krók á móti bragði. Veifaði gömlu blaðamannaskírteini frá Degi-Tómanum framan í æðstaprestinn og sagðist vera lögregluljósmyndari. Ég gæti því sjálfur tekið á móti kærunni og komið henni áleiðis fyrir hann. Karl ræfillinn hvarf þegar á braut og ég hef ekki séð hann síðan. Ég hef heldur ekkert verið að hrekkja þá með myndavélina fyrir framan moskuna.

Í LEIGUBÍL MEÐ FÓSTUR Í PLASTPOKA

Þetta er engin lýgi. Þessi atburður átti sér stað á síðasta ári éftir að kona nokkur fékk bráðafóstureyðingu á Læknavaktinni í Ósló. Þegar fóstureyðingunni var lokið þurfti konan frekari meðhöndlun á sjúkrahúsi. Henni var sagt að taka leigubíl upp á Ullevål sjúkrahús þar sem tekið yrði á móti henni.

En konan fór ekki einsömul því fóstrið var sett í plastpoka og hún látin taka það með sér á sjúkrahúsið.

Blæðandi gekk konan í gegnum móttöku Læknavaktarinnar með veski sitt og plastpokann í höndunum. Hún tók leigubíl sem ók henni til Ullevål. Er þangað kom var konan orðin alblóðug, m.a. kápan orðin gegnblaut af blóði auk þess em blóð hafði lekið niður í skó hennar. Ekki þarf að spyrja um hvernig aftursætið í leigubílnum leit út. Sá hefur varla farið fleiri ferðir þessa nóttina.

En þrautaganga konunnar var ekki á enda þótt hún væri komin á sjúkrahúsið. Þar beið enginn læknir eins og henni hafði verið sagt á læknavaktinni. Hún þurfti því að bíða þar, sárkvalin, í lengri tíma áður en læknar komu henni til hjálpar. Hún sagði að sér hefði fundist hún vera á senu í leikhúsi þar sem allra augu á biðstofunni beindust að henni og sér hafi þótt þetta verulega niðurlægjandi aðstaða sem hún var í á biðsðtofunni á Ullevål.

Við liggjum í baðherberginu. Hringdu á lögregluna og í BP.

Svona hljóðaði miðinn á borðinu sem beið heimilishjálparinnar þegar hún mætti á heimili eitt í Stavanger til að skúra gólfin.

Konan, hélt að skilaboðin á miðanum væru bara grín en fór samt beint inn á baðið. Þar blasti hryllingurinn við henni. Fjögurra manna fjölskyldan lá steindauð á gólfinu. Konan hringdi í lögregluna eins og skilaboðin kváðu á um.

Lík borið út úr húsinu í Stavanger
Mynd AP

Rannsókn hófst á vettvangi um leið og laganna verðir mættu á staðinn. Í ljós kom að fjölskydan hafði verið drepin en hekki hvernig eða hver hafi framið ódæðið. Ekki vildu þeir heldur upplýsa hvort eitthvað meira sem stóð á miðanum en hvissast hafði út, þ.e. meiri upplýsingar en bara um dvalarstað líkanna.

En í gær komu meiri upplýsingar. Það voru semsagt hjón og tvö börn þeirra, átta ára drengur og 12 ára stúlka, sem lágu í valnum. Talið er að faðirinj hafi kæft konuna og börnin áður en hann kæfði sjálfan sig.

En hver er svo ástæðan fyrir að svona hörmungar atburðir eiga sér stað?
Í þessu tilfelli er það að öllum líkindum vinnuálag og stress sem því fylgir. Maðurinn, sem var verkefnisstjóri hjá BP olíufélaginu í Stavanger, hafði tjáð yfirmanni sínum um að verkefni sem hann vann að myndi seinka um einhverjar vikur eða mánuði. Hann mun hafa sagt yfirmanninum hvernig sér leið og hvað hann hygðist fyrir en sá tók skilaboðin sem hvert annað grín. Enda starfsmaðurinn hinn hæfasti og besti og skemmtilegasti drengur. Það hefði hann betur ekki gert. Þá hefði, hugsanlega, þessi fjögurra manna fjölskylda enn verið á meðal vor.

Þetta er þriðja fjölskyldumorðið í Noregi á nokkrum árum. Ekki eru nema ca tvö á síðan svipaður atburður átti sér stað í Heiðmörku, nálægt Kóngsvinger. Þá drap maður einn fjölskyldu sína með vélbyssu sem hann hafði undir höndum sem liðsmaður í Heimavarnarliðinu. Þá átti svipaður atburður sér stað í norður Noregi fyrir nokkrum árum. Þá drap maður þar alla fjölskyldu sína nema eina dóttur sem ekki var heima þegar æðið rann á föðurinn. Dóttirin sem enn er á lífi rifjaði þann hörmungar atburð í sjónvarpi í gær. Þar sagðist hún aldrei hefði getað ímyndað sér að nokkuð slíkt ætti eftir að henda papbba sinn eða fjölsslylduna. “Pabbi var mjög léttur í lundu, gekk vel í starfi og við höfðum það á alla lund mjög gott. Þetta var öllum óskiljanlegt og sýnir best að við vitum aldrei hvernig meðbærðrum okkar og systrum líður inni í sér”.

Lögga og glæpagengi semji um refsingu

Knut Storberget, dómsmálaráðherra í Noregi, hefur sett fram hugmynd um að þeir sem brjóti lögin geti samið um refsingu sína ef þeir viðurkenni brot sitt um leið og þeir eru handteknir. Þá um leið eiga þeir að geta fengið að vita hve löng fangelsisafplánun þeirra verður eða hversu hárra sekta verður krafist af þeim.

Afbrotamaður sem kjaftar getur stytt
tímann innan veggja Ósló Fangelsisin

Lögreglu, varnarlögfræðingum og ákæruvaldi líst ljómandi á hugmyndina en dómarar eru afar tortryggnir.

Hugmyndir yfirvalda eru þær að afbrotamanni verði straks við handtöku gerð grein fyrir hver viðurlög við broti hans eru. Hann fær síðsan að vita, að hann viðurkenni brot sitt undanbragðalaust geti hann samið um styttri fangelsisafplánun. Og það sem út úr þeim samningarviðræðum koma á að vera bindandi loforð ákæruvaldisins um að það það aðhafist ekki frekar í málinu.

Með þessum tillögum hyggst dómsmálaráðherrann stytta tímann sem refsiverð brot taki í dómskerfinu og fá niðurstöðu í fleiri dómsmálum en hingað til. Með þessum hætti hagnast bæði afbrotamaðurinn, sem fær styttri dóm og ríkisvaldið sem ekki þarf að punga út jafn miklum peningum í að upplýsa mál og hingað til.

Knut Storberget segir að með þessu móti gangi dómsmál mun hraðar í gegnum dómstólana og stytti auk þess biðlista eftir afplánun. Semsagt. Nái hugmyndir ráðherrans fram geta þær sparað glæpamönnum fengelsistíma og ríkinu peninga. En þær valda dómurum áhyggjum. Sennilega útaf hugsanlegu atvinnuleysi þeirra þegar glæpagengin og löggan hafa samið um refsinguna áður en hún kemur til dómstólanna.

Stripp-aerobic er dæmið

Ekki ónýtt að drottninguna og dæturnar
að iðka á föstudagskvöldi

Stripp aerobic er nýjasta æðið í Noregi og Svíþjóð. Konur fara í stríðum straumi í æfingastöðvarnar og taka á því undir taktfastri tónlist. Og það er engin palla leikfimi sem þær stunda heldur hreinn og klár súludans. Þær eru semsagt að immitera nektardansstúlkurnar vitandi það að þær þurfa að hafa krafta í kögglum og vöðvana í lagi.

Þegar í stúdíóið er komið hefst upphitunin með nokkuð svo hefðbundnum upphitunaræfingum. Síðan er talið í og konurnar fylla salinn með nautnafullum hreyfingum og nota gjarnan stóla eða hverjar aðra sem súlur.

Það eru föstudags kvöldin sem eru vinsælustu tímarnir hjá konunum í stripp-aerobicinu. Og af hverju ætli það sé?

Jú þeim finnst fínt að ljúka vinnuvikunni í æfingasalnum þar sem þær fá púlsinn upp og svitann út í skemmtilegum æfingum sem bæði eru nytsamar og nautnalegar og ekki síst þokkalega djúsí.

Þess má geta að einn av vinsælli æfingastöðvunum er rekinn af kærasta Victoriu Svíaprinsessu. Það er því ekki útilokað að hátignirnar í höllinni hjá Gústa kóngi teygi sig og styrki með súludansæfingum.

Stólpípa, frítt fæði og ekkert að éta

Það er ekki öll vitleysan eins. Nú er það stólpípuferðir, með Jónínu Ben, til Póllands með fríu fæði fyrir 90 þúsund krónur. Þ. e. fyrir fæði og húsnæði á heilsubælinu. Þá á eftir að koma sér á staðinn og það verða sjúklingarnir, eins og J B kallar þá, að gera sjálfir. Ekkert er innifalið í 90 þúsundunum annað en fæðið og húsnæðið. Ekki einu sinni stólpípan er innifalin. Eftir tveggja vikna meðferð á maður að vera sem ný manneskja. Hressari en aldrei fyrr.

Myndin er frá Tallinn

Það getur svo sem el verið að stólpípan svínvirki á Íslendinga í Póllandi. En ég hélt að þessi meðferð væri að mestu niðurlögð í nútíma lækningum. Það er því engu líkara en verið sé að gabba saklausa borgara til að æða til Póllands og fá þar spúlslöngu, sem þeir hafa ekkert við að gera, upp í afturendann á sér. Og svo borga þeir morð fjár fyrir miðað við pólskt verðlag.

Nú er vita það allir sem ferðast til nroður Póllands að þar er verðalag sérdeilis lágt. Þannig að getur maður búist við reglulegu kónga og nautnalífi fyrir 90 þúsundkallinn. En svo mun alls ekki vera. Alla vega ekki hvað varðar matinn. Það er nefninlega fastað aðra vikuna og hina vikuna eru það grasaréttir sem boðið er upp á. Fyrir 90 þúsund kr. getur maður lifað heilt ár á slíku fæði í norður hluta Póllands.

Verð að segja að ég mæli frekar með norsku dekurfeðunum en stólpípuferðum á pólska heilsubælið með Jónínu Ben. Norsarar fara í flokkum til Eistlands, Lettlands, Póllands og Tékkland til þess að láta dekra við sig. Bæði í mat meðferðum. Þeir fara á spa-staðina og láta nudda sig daglega, fá hand og fótsnyrtingu, herssa upp á öndunarveginn í saltklefunum og á kvöldin setjast menn niður og fá sér góða máltíð með tilheyrandi vínum. Og þennan pakka getur maður fengið fyrir ca 50 þúsund krónur.

Vistvæn jarðarför

Stjórn kirkjugarðanna í sænska bænum, Jönköping, vonast til að geta boðið viðskiptavinum sínum upp á vistvænar greftranir innan fárra ára.
Þannig er nefnilega mál með vexti að með nýrri greftrunartækni munu líkamar hinna látnu brotna niður og verða að “jörðu” á einu ári. Svo segir forstjóri kirkjugarðanna í bænum, Göran Rundqvist.
Þessi nýja tækni felst í því að líkin eru fryst með því að smyrja þau með fljótandi nitrogeni. Það gerir það að verkum að þau verða stökk, eins og pura á steiktu svínslæri, og molnar síðan niður í smá hluta. Þegar það hefur gerst er síðan hægt að tína burt eiturefnin eins og amalgan úr tönnum og kvikasilfur og önnur lítið vistvæn aðskotaefni og koma þeim fyrir á þartil gerðum eyðingastöðvum. Það sem eftir er af líkinu er síðan sett í vistvæna kistu sem grafin er með eðlilegum hætti í kirkjugarðinum.
Þessi aðferð er einnig heppilegri fyrir starfsfólk útfarastofanna þegar brenna á líkin. Það verður nefnilega ekki þörf á að hreinsa ösku úr hinum nýju brennsluofnunum sem teknir verða í notkun verði af þessari þjónustu.
Göran kirkjugarðaforstjóri segir að útfarastofurnar geti skilað af sér sex meðferðum á dag sem er álíka mikið og þær gera í dag þegar lík eru brennd.
Hann segir að hinn nýju brennsluofn sem stefnt er að að kaupa sé einnig vistvænn þar sem hann noti lífrænt eldsneyti.
Það sem stendur á núna til að geta tekið þessa nýju tækni í notkun, er að enn hefur hún ekki verið reynd í parksís. Beðið er eftir leyfi frá ráðuneyti til þess að geta prófað sig áfram. Það stendur nefnilega ekki á líkunum. Nú þegar bíða níu lík í frystinum eftir að fara í gegnum hina lífrænu jarðaför.